golemy1

Aspekt ludzki 21


golemy1

Wzgórza okalające Karnak pełne są niespodzianek. Tym razem spotkałeś skalnego golema z kryzysem tożsamości wywołanym przez deficyt ludzkich uczuć. Instrukcje, które mogły sprawić, że golemy “czuły” spisywano na papierze i umieszczano w ich głowach. Zniknięcie książek doprowadziło również do odczłowieczenia golemów.

Wyszukaj fragmenty książek opisujące uczucia i przywróć golemy na łono społeczeństwa Planety Zapomnianych Książek.

Znajdź w książce słowo nazywjące emocje lub uczucia. Wyślij w komentarzu
poniżej całę zdanie z tym słowem. Podaj źródło cytatu z numerem strony
włącznie.

Misja typu KOMENTARZ. 2 BC za każdy z 5 komentarzy dziennie, niezależnie
od tego, w którym miejscu Planety ZK go dodałeś.

21 comments

  1. 0
    Zdjęcie profilowe ninos
    ninos ( User Karma: 0 ) Mówi:

    “Jestem głodna. Co na śniadanie? – usłyszał nagle. Uniósł głowę i spojrzał na nią. Oczy miała otwarte, uśmiechała się do niego, bardzo słabo, ale jednak. Jego serce podskoczyło w piersi, przepełnione nadzieją, ulgą i radością jednocześnie.”

    John Flanagan “Zwiadowcy” cz.12, str. 479

  2. 0
    Zdjęcie profilowe ninos
    ninos ( User Karma: 0 ) Mówi:

    “Raz po raz unosiła rękę i dotykała niewielkiego brązowego liścia na swojej szyi. Gilan i Will doskonale wiedzieli, co czuje. Pamiętali tę mieszankę niedowierzania i szczęścia, kiedy odbierali swoje liście, najpierw brązowy, a potem srebrny.”

    John Flanagan “Zwiadowcy” cz.12, str.486

  3. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Bo ludziom często wydaje się, że istnieje dla nich tylko jedno miejsce, że tylko jedna osoba do nich pasuje. I gdy uznają, że je znaleźli – nie szukają dalej. Choć mogliby żyć w o wiele lepszych warunkach. Z osobą, która uczyniłby ich szczęśliwymi, We wspanialszym Miastku.

    Aleksandra Paprota, “Miastka zapominane”, s. 46-48

  4. 0
    Zdjęcie profilowe FEEona
    FEEona ( User Karma: 1 ) Mówi:

    Pachołkowie, niosąc półmiski i dzbany, długim sznurem ruszyli ku stołowi, witani radosnym pomrukiem biesiadników.
    Calanthe prawie nie jadła, niechętnie trącała podawane kąski srebrnym widelcem.

    Andrzej Sapkowski “Ostatnie życzenie. Wiedźmin” s. 149

  5. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    – Jeszcze chwila i sobie pójdę, Eryk, wkurzasz mnie! powiem Rocky’emu, że chciałeś mnie wyssać, pijawo, on się z tobą policzy i żadne słońce nie będzie ci potrzebne! – krzyczała.

    Aneta Jadowska “Nigdy nie oceniaj kota po rozmiarze” (opowiadanie w zbiorze “Ropuszki”, s 212)

  6. 0
    Zdjęcie profilowe Palma
    Palma ( User Karma: 15 ) Mówi:

    “My – rocznik powojenny otwarty na oścież – (…)
    My zazdrościmy tym
    którzy w wysokich sznurowanych butach
    przeszli przez wojnę (…)
    Oddano narodzeniem naszym cześć – zabitym,
    A pamięć przestrzeloną dźwigamy już my” E. Lipska, str.76 “Szkolne cytaty literackie” G.Łoś

  7. 0
    Zdjęcie profilowe Palma
    Palma ( User Karma: 15 ) Mówi:

    “Pierwszą rzeczą, jaka Carolyn zauważyła przed kościołem abisyńsko baptystycznym, było to, że większość zgromadzonych przed nim dzieciaków była czarnoskóra. Znowu poczuła lekki strach i wyobcowanie, które towarzyszyło jej w pierwszych dniach pobytu w Nowym Jorku”. str.47, “Czarno – białe” J.Betancourt

  8. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    – Co się stało? – zapytała szukajka po raz pierwszy w życiu interesując się czyimś losem.
    – Zgubiłem mój smutnik! – odpowiedział
    – Smu.. co? – zapytała szukajka bardziej zaciekawiona tajemniczym przedmiotem, niż uczuciami martwika.
    – Smutnik – zeszyt, w którym zapisuję wszystkie swoje smutki – wyjaśniło stworzonko.
    – A po co prowadzisz smutnik? – zapytała zaintrygowana szukajka.
    – Żeby tak bardzo się nie smucić. Kiedy napiszę o swoich smutkach to one znikają.

    Aleksandra Paprota “Po Nieostrzyżonej Stronie Górki”, s. 45

  9. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Pomimo sprzeciwów Reslera, i ku zaskoczeniu Kindana, ustalono, że chłopak przeszuka stare Kroniki, by znaleźć wszystkie wzmianki na temat plagi albo “supergrypy”, jak ją nazwał Mistrz Harfiarzy.
    Mistrz archiwista był tym o wiele bardziej przerażony niż sam Kindan – chociaż i jego przytłaczały nie tylko tylko rozległość poszukiwań, ale także ich znaczenie.

    Anne i Todd McCaffrey “Smoczy harfiarz”, s. 147

  10. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    (o mumiach w muzeum)
    – Najgorsi są turyści, którzy gapią się jak w sali, gdzie dokonuje się sekcji zwłok. Byłoby ci za nich wstyd.
    – To prawda – przyznał Teo.
    Na pierwszym piętrze ze skarbami Tutenchamona wreszcie zwolnił. Był oczarowany i stał długo przy każdej gablocie.

    Catherine Clement “Podróż Teo”, s. 154

  11. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Kiedy szła za Royem Keane’m na piętro, zauważyła, że na szafce w przedpokoju stoi telefon. Pal sześć, że przewodowy – z tarczą! Taką obrotową, z cyferkami i w ogóle. Salka, bądź co bądź dziecko zapalonego elektronika, który co rusz próbował zagadać kogoś na śmierć, wiedziała doskonale, że z podobnego ustrojstwa nie da się już dzwonić, tylko co najwyżej odebrać rozmowę, a i to wyłącznie przy pomyślnych wiatrach. Trochę się tym zmartwiła, bo z braku własnej komórki liczyła, że na stancji będzie mogła korzystać z aparatu stacjonarnego.

    Marta Kisiel “Nomen omen”, s 30

  12. 0
    Zdjęcie profilowe Palma
    Palma ( User Karma: 15 ) Mówi:

    “W chwili kiedy zrobiła zdjęcie, Maja uświadomiła sobie, że Shana patrzy z wściekłością właśnie na nią i wyraźnie nie życzy sobie, żeby ją fotografować.” str.51, “Czarno – białe” J.Betancourt

  13. 0
    Zdjęcie profilowe Palma
    Palma ( User Karma: 15 ) Mówi:

    “Wielka miłość, to taki sam dar jak zdolności pisarskie, jak radość ze słuchania muzyki, z patrzenia na dzieło sztuki – czyli to, co dają przeżycia prawie niedostępne dla większości.”
    Silvina Bullrich “Szkolne cytaty literackie” Grażyna Łoś, str.60

  14. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Zarumieniła się wstydliwie pod ich szacującymi spojrzeniami. Mężczyźni popatrzyli po sobie pytająco i jednocześnie z lekka pokręcili głowami.
    – Nic jej z naszej strony nie grozi – Eron podsumował tę niemą naradę z cieniem rozczarowania w głosie.

    Magdalena Kozak “Paskuda & CO”, s 73

  15. 0
    Zdjęcie profilowe Marcia
    Marcia ( User Karma: 58 ) Mówi:

    “Równocześnie nie opuszczała mnie świadomość szczęścia, które mnie spotkało. Przecież w okolicznościach mojego życia, pełnego ogołocenia i bólu, mogłabym nie mieć tego wspaniałego panaceum w postaci uśmiechu, chichotu i bliskości ze strony pięciu wspaniałych dziewczynek.”

    Sarah Thebarge “Niewidzialne dziewczęta” s.33

  16. 0
    Zdjęcie profilowe Marcia
    Marcia ( User Karma: 58 ) Mówi:

    “John Preston spędził cały dzień, żegnając się ze wszystkimi członkami swojej grupy dochodzeniowej. Wyraźnie żałowali, że odchodzi, co sprawiało mu pewną satysfakcję.”

    Frederick Forsyth “Czwarty protokół” s.41

  17. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Skrzywił się i dobry humor zniknął tak szybko, jak raczył się objawić.
    – Zacznijmy od rzeczy prostych – powiedziałam. – Twój wnuk kocha tę dziewczynę. Ostatnie kilka dni stawał na głowie, żeby ją chronić, nawet narażając siebie. To, że jest świadom jej choroby, nie tylko nie sprawiło, że przestało mu zależeć, jest tym bardziej zdeterminowany, żeby ją uratować.

    Aneta Jadowska “Na wojnie nie ma niewinnych”, s. 333

  18. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Fala radości zalała Lessę. Uczucie ciepła, czułości, przywiązania oraz jednoczesnego szacunku i podziwu napełniło umysł, serce i duszę, Już wiedziała, że nigdy więcej nie zabraknie jej doradcy, obrońcy, przyjaciela wyczuwającego natychmiast każdy nastrój jej umysłu i serca, jej pragnienia.

    Anne McCaffrey “Jeźdźcy smoków”, s. 98

  19. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Chińczycy kochali owady wydające głośne dźwięki.

    Miriam Collee, “W Chinach jedzą księżyc” s. 86

  20. 0
    Zdjęcie profilowe Marcia
    Marcia ( User Karma: 58 ) Mówi:

    “Powinna postąpić inaczej. Jakoś mu pomóc, pocieszyć go, wesprzeć. Strach ją jednak sparaliżował, stała w kącie pokoju i patrzyła na mężczyznę, który rozdzierająco płakał. Chociaż bardzo go kochała, nie potrafiła dokładnie określić tego, co się w niej działo. Żal mieszał się z rozczarowaniem, smutek rywalizował ze… szczęściem. Nie mogła się pozbyć emocji, która do złudzenia przypominała radość.”

    Marta Wiktoria Kaszubowska “Brakujące ogniwo” s.7

  21. 0
    Zdjęcie profilowe Nerilka
    Nerilka ( User Karma: 34 ) Mówi:

    Szatański Pierwiosnek był swojski jak zawsze, jednak niepokój, który szarpał moimi wnętrznościami, nie pozwalał na zwyczajowe rozluźnienie. Wciąż czułam napięcie, które od kilku dni nieodmiennie gromadziło się w moich ramionach i wzdłuż kręgosłupa.

    Aneta Jadowska “Miłość za grobową deskę” (w zbiorze opowiadań “Ropuszki”, s. 78)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *